Wielerterrorisme

Daar is de lente, daar zijn de wielertoeristen. Zelf durf ik ook wel eens het stalen ros te bestijgen. Dit stalen ros kan zowel de vorm aannemen van een mountainbike als dat van een echte koersfiets. En dan kan het al eens gebeuren dat op één van die tochten er een andere wielertoerist mijn weg kruist. Enkele aanbevelingen:

1) Draag geen merktruitjes. Het zorgt ervoor dat voorbijgangers of automobilisten direct de neiging hebben om je te vergelijken met de echte profs en dan ben je bij voorbaat hun respect verloren. Er zijn echter wel uitzonderingen op deze regel, als de merktrui te mooi is en/of een icoon is geworden (zoals dat van Molteni)

2) Geen zadeltasjes onder het zadel van een koersvélo hangen. Dit werkt als een tang op een varken of een merktruitje op een wielertoerist. Enkel voor de mountainbike te gebruiken.

3) Bierbuiken blijf bij je leest. Jullie maken ons ten schande, wij, moderne wielertoeristen, die zich liever associëren met de Hausller's en Pozatto's van deze wereld. Wij willen niet geconfronteerd worden met het verval terwijl we ons escapisme bedrijven. Zo lang bierbuiken hun wielerterrorisme blijven doordrijven (er zijn bovendien al genoeg gaten in de weg) zullen wij ons een beetje blijven schamen voor onze hobby. Je wordt zo rap over dezelfde kam gescheerd.

De roep om oortjes

Ik ben tegen de oortjes. De roep om oortjes is een teken des tijds. Een teken aan de wand. Professionalisering is het codewoord. Alles dat naar toeval ruikt moet uitgeschakeld worden. Noël Slangen is hier een exponent van. Communicatie, het toverwoord. Op radio 1 hoor ik Noël slangen tips geven aan Charlie Sheen. En hij verdient er nog geld mee, mensen zijn bereid tonnen duiten te betalen om het advies te aanhoren van een Limburger, over communicatie. Ben ik nu gek of snap ik het niet.

Ik ben dus voor tegen die oortjes. Afschaffen die handel. Tegen de verdere professionalisering van het wielrennen. Angsthazen zijn het geworden. Door die oortjes worden toch alleen maar vuile moppen getapt en blonde babes langs de weg gesignaleerd. Als de UCI voor de verandering eens iets goed doet mag het ook gezegd worden.

Het doet me denken aan andere hedendaagse fenomenen als sollicitatietraining waarbij er nu ook al gewerkt wordt met audiovisuele hulpmiddelen. 'Een sollicitatie simuleren is nog niet erg genoeg, laten we het ook nog eens filmen,' moet ongeveer de gedachte geweest zijn. Om achteraf te analyseren met de sollicitant in spe. In het bijzijn van de andere sollicitanten in spe, om het extra pijnlijk te maken. Misschien kunnen ze in de toekomt, in navolging van de renners, oortjes gaan gebruiken om mensen te begeleiden bij hun sollicitatie. Het is maar een ideetje hé.

Ik heb er een term voor uitgevonden: 'Georganiseerde ongemakkelijkheid'. Zo zal dit tijdperk later bekend raken: 'De era van georganiseerde ongemakkelijkheid'.

Adieu Kampioenen: een laatste eresaluut

Vijftien seizoenen te laat zijn F.C. De Kampioenen er eindelijk mee opgehouden. Welke erfenis zal deze serie achterlaten? Ik denk eerder aan een schuldenberg. Zoals sommigen zeggen "We moeten een tweede Irak voorkomen", zou ik zeggen "We moeten een tweede F.C. De Kampioenen voorkomen". Een openbare omroep moet zich niet richten op het gehele gezin, dat doen de commerciële zenders wel. Wat een belediging en onderschatting van de kijker om van F.C. De Kampioenen een kinderprogramma te maken (of was dat een strategische zet om tegemoet te komen aan het toenemende aantal bejaarden?). Alhoewel het niet pleit voor diezelfde kijker dat ze pas het schip verlieten - en dan nog met mondjesmaat - bij het twintigste seizoen.

Zoals gezegd hadden ze als het aan mij had gelegen al mogen stoppen toen Pico uit de reeks werd geschreven wegens onwelvoeglijk gedrag op de set. Die afleveringen (v.P.)(voor Pico) mogen ze blijven herhalen tot in den treure toe. Daar valt niet op af te dingen. Laat daar geen misverstand over bestaan, nudge nudge wink wink. Die volgende vijftien seizoen, dat was pas een misverstand. Is er ooit al een sitcom, reeks, serie geweest die wel nog op peil bleef na zoveel seizoenen? (antwoorden kan hieronder). Andere reeksen vermeden het uitmelken door een spin-off te maken, denken we maar aan ( het niet zo denderende) Cheers waaruit (de beste sitcom ooit) Frasier uit voorkwam.

Ja , u hoort mij al afkomen, ze hadden Pico moeten volgen (zijn leven is een soap) en er was ons vijftien jaar miserie gespaard gebleven.

De snor van Martine Tanghe

Er is commotie ontstaan rond de baard van Koen Fillet. Hij groeit deze baard uit een soort burgerlijke ongehoorzaamheid tot er een regering komt. Ik had het akkefietje zien aankomen maar ik heb het stil gehouden omdat alleen b-politici zoals Carl Decaluwé zich hier mee bezighouden. Blijkbaar moeten journalisten van eender welke omroep 'politiek neutraal' zijn en die baard drukt de mening uit van de desbetreffende radiomaker. Ik snap niet wat er mis is met een journalist die een mening heeft. Dat radio- en televisiejournalisten juist de beroepsgroep zijn die wettelijk geen mening mogen hebben, zelfs niet in de vorm van een baard, wie verzint het? Zo'n forum van mediakanalen ter beschikking hebben en toch je mond moeten houden, het moet een kwelling zijn. En als je dan toch je mond voorbij praat krijg je Carl Decaluwé achter je aan die je baard wil afscheren.

Mij kan het niet schelen als Wim de Vilder het journaal zou openen al vendelzwaaiend met een Vlaamse Leeuw, dan zou er tenminste iets gebeuren. En het zou niets overlaten aan de duidelijkheid. Het is toch beter dat je weet waar een journalist zich bevindt in het politieke spectrum. Dat maakt het alleen maar spannender. En zo kan Wim de Vilder nog een tweede keer uit de kast komen. Iemand die geen mening heeft daar moet je pas voor oppassen.

En die snor van Martine Tanghe, wanneer zal daar eens een parlementaire vraag over gesteld worden?

De Ronde van de Waarheid

Het is al lang geleden dat ik mijn pen heb laten glijden over het televisielandschap, dus laat ik in dit verloren moment daar eens werk van maken. Fasten your seatbelts!

Hoe durven mensen kritiek hebben op 'De Ronde' als ze iedere week als koeien in de wei naar 'Witse' zitten te kijken? In 'The Killing' wordt één moord uitgesponnen over twintig afleveringen, in 'Witse' hebben ze al moeite één aflevering te vullen per moord. En dan een beetje kritiek hebben op 'De Ronde'. Dat is toch de schaamte ver voorbij. Een welgemeende 'Da meendje nie' in hun richting. In dezelfde categorie: mensen op twitter die al na één aflevering genoeg gezien hebben van 'De ronde', terwijl het om circa tien verhaallijnen gaat waarvan je de afloop onmogelijk kunt voorspellen. Pas na drie afleveringen kan je dan misschien al een beetje commentaar hebben bij 'die wirwar van verhalen'. Willen we dat afspreken?

En voor de rest kunnen er niet genoeg kookprogramma's op de buis verschijnen voor mijn part. Ik snap niet wat iedereen heeft tegen kookprogramma's. Van welke andere televisieprogramma's kan je zeggen dat je er iets van geleerd hebt, iets aan gehad hebt. Geestelijk misschien wel maar praktisch? Misschien is het omdat ik geen vlees eet (en ook geen melk drink) en zo wat creatiever moet zijn in de keuken dat ik wel inspiratie haal uit kookprogramma's. Dus voor al die zeurpieten die zich ergeren aan keukenpieten, één advies: stop met vlees eten en al uw bezwaren zullen smelten als sneeuw voor de zon, of beter, als een klontje boter (Solo) in de pan (van Piet Huysentruyt).

Slacht Thuis!

Stel nu dat je in de supermarkt een levend dier kon kopen, om te slachten wel te verstaan. Een kip, een konijn, eventueel een varken. Zou er dan nog veel vlees gegeten worden? 't Zou alleszins een pak eerlijker zijn. Of een duif, een blinde vink, een kalkoen! Voor ze in de vleesmolen verdwijnen zijn dat nog mooie beesten geweest hoor. Met andere woorden Tom & Co en Delhaize moeten samengaan ter bevrijding van de dieren. Nieuwe naam: Tom & Delhaize want die Co dat schept alleen maar verwarring in de top-down communicatie (of bottom-up, dat moet ik nog eens uitzoeken).

Omdat kalf Willy en zijn kameraad Barabas niet voor niets zijn blijven leven.

(Bijna) iedereen krijgt zo ook een excuus om met een 4x4 de straten onveilig te maken. "Ah ja, dat is omdat ze vlees nu levend verkopen en dan heb je een aanhangwagen nodig om die dieren naar huis te vervoeren, hé." En als iedereen zijn dieren zelf slacht kunnen slachthuizen ook hun deuren sluiten en is er geen reden meer om allochtonen hierheen te importeren. Want het enigste voor wat dat zootje ongeregeld hier nog getolereerd wordt is omdat ze onze beesten willen slachten. Als dat excuus wegvalt kunnen we eindelijk eens deftig werk maken van die deportatie, euh, integratie. Een grondige kuis houden. De augiasstal uitmesten. Alléé, u snapt wel wat ik bedoel.

Waar wachten we nog op? Ik heb zelf al een slogan bedacht: 'Slacht Thuis!'.

Leve de richtlijn, leve de lijn!

Mensen die in een bus zitten zijn voortaan beschermd door Europa: Halleluja! Leve Europa! Hoeveel keer heb ik al niet met knikkende knieën aan de bushalte gestaan omdat de gedachte aan het niet beschermd zijn mijn achterhoofd terroriseerde. Maar dat is nu voltooid verleden tijd.

We moeten wel nog twee jaar wachten (voor de richtlijn in werking treedt) maar aan dat wachten zijn we intussen gewend geraakt door de goede zorgen van dat zelfde openbare vervoer. En het wordt alleen maar beter, hoera!

Maar wat houdt die richtlijn nu precies in? Tegen wat zijn de arme busreizigers voortaan beschermd?

Dronken buschauffeurs? Bejaarden die hun plek opeisen?Marginalen (euh sorry: autisten)? Mensen die te luid in hun gsm praten? Debielen die op de groene knop drukken maar niet uitstappen?

Eerlijk, heeft er ooit iemand op een bus gezeten en gedacht: "'t Is maar te hopen dat ik beschermd ben? En zo niet, dat Europa daar dan dringend werk van maakt!' Nee, want voor de gewone forens die gedachte kan afmaken is hij al afgeleid geraakt door (schrap wat niet past): een dronken buschauffeur/ een autist/een allochtoon/ een debiel.

De mens, de enigste (over)beschermde diersoort die (jammer genoeg) niet met uitsterven bedreigd is.